ANEKS DO UMOWY. W większości umów sporządzonych w formie pisemnej znajduje się zapis o możliwości dokonania zmian niektórych ustaleń zawartych w umowie. Taką możliwość daje nam aneks do umowy, który również musi być zawarty w formie pisemnej i sporządzony w tej samej ilości egzemplarzy, co nasza umowa. - uchylenie postanowienia. dotychczasowego brzmienia umowy zobowiązania, o ile nie zostały uregulowane w sposób odmienny niniejszym aneksem: § 1 . Przedmiot umowy i postanowienie ogólne . 1. Przedmiotem umowy jest dostarczenie przez Dostawcę energii cieplnej na potrzeby Odbiorcy do budynków stanowiących dom jednorodzinny oraz budynek gospodarczy położonych na Propozycję zmiany do umowy może złożyć pracodawca lub pracownik. Zmiana warunków umowy o pracę może być bezterminowa lub określona na konkretny czas. Za pomocą aneksu można zmienić wysokość wynagrodzenia, ale nie może ono być niższe od wynagrodzenia zagwarantowanego przez przepisy. Pobierz za darmo. 2766 pobrań 7254 odwiedzin. 4.5 Dobra. Aneks do umowy najmu to dokument zmieniający część postanowień do zawartej już umowy. Aneks do umowy może: zmieniać zapisy umowy, dodawać nowe zapisy do umowy, unieważniać częściowo zapisy z umowy. Niektóre umowy znajdujące zastosowanie w obrocie gospodarczym, ze względu Warto pamiętać, że aneks do umowy należy podpisać z pracownikiem również wtedy, kiedy warunki umowy o pracę zmieniły się na lepsze dla pracownika (np. dostał podwyżkę). Nie można zakładać, że skoro w opinii pracodawcy, warunki pracy będą korzystniejsze, to pracownik wyrazi na nie na pewno zgodę (nie istnieje w tym przypadku Aneks do umowy o pracę może dotyczyć między innymi zmiany wymiaru etatu, zmiany godzin świadczenia pracy, zmiany stanowiska pracy czy zmiany miejsca pracy. Należy pamiętać, że aneks do umowy o pracę można zawrzeć tylko za zgodą obu stron. Na dokumencie podpisuje się bowiem i pracownik, i pracodawca. . Dla wielu osób podjęcie pracy wiąże się również z podpisaniem pierwszej w życiu umowy. Dokument ten w czasie trwania okresu zatrudnienia może podlegać zmianom, dlatego pracodawcy często praktykują przygotowywanie aneksów do obowiązujących już umów. Czym jest aneks i jak powinien on wyglądać?Jest to dokument, który zmienia zapisy lub dodaje nowe punkty do zawartej umowy, może również po jej wygaśnięciu przedłużyć okres trwania zapisów na czas uzgodniony przez strony. Aneksy są stosowane między innymi w sytuacji, gdy jest konieczne wprowadzenie do umowy zmian wymaganych w Kodeksie Pracy, na przykład wydłużenie pracownikowi urlopu z 20 do 26 dni po osiągnięciu przez niego określonego w przepisach stażu pracy. Więcej informacji na ten temat można znaleźć w artykule pt.: 26 dni urlopu – komu i kiedy przysługuje? Każdy pracodawca ma prawo opracować własny wzór aneksu obowiązującego w przedsiębiorstwie. Do jednego dokumentu podstawowego może zostać przygotowanych wiele aneksów, z których każdy powinien posiadać swój indywidualny numer oraz datę zawarcia, celem zachowania informacje powinien zawierać aneks? W aneksie muszą znaleźć się przede wszystkim podstawowe informacja o umowie, do której zostanie on zawarty, czyli: data, miejsce podpisania i numer. W komparycji aneksu powinny zostać wymienione strony – te same, które widnieją na głównym dokumencie. Istotną sporządzania aneksu jest wprowadzenie nowych zapisów lub zmiana już obowiązujących, dlatego należy zachować te same punkty i oznaczenia, które są wpisane do umowy. Co więcej, mogą one zostać zacytowane lub przytoczone konkretne paragrafy i punkty. By aneks został zawarty z punktu widzenia prawa i mógł zacząć obowiązywać, na dokumencie muszą znaleźć się podpisy każdej ze stron. Informacje o tym, jak powinien wyglądać dobrze sporządzony aneks, można znaleźć na stronie to bardzo wygodna forma wprowadzania zmian lub nowych zapisów do trwających już umów, dlatego chętnie korzystają z niego zarówno firmy – pracodawcy, instytucje, jak i osoby prywatne. Roboty dodatkowe to powód częstych konfliktów między stronami umowy o roboty budowlane. Dochodzi do nich zazwyczaj z powodu nieprecyzyjnie sformułowanych klauzul w kontrakcie. Zamawiający z reguły uzurpują sobie prawo domagania się realizacji robót dodatkowych, zaś wykonawcy próbują ograniczać zakres robót lub wskazują na literalne brzmienie umowy, która tego rodzaju robót wyraźnie nie przewiduje. Kwestia robót dodatkowych nie jest regulowana przez przepisy - poza prawem zamówień publicznych - a zatem zgodnie z ogólnymi zasadami kodeksu cywilnego, absolutnym wyznacznikiem zakresu i charakteru robót winna być treść umowy. Z reguły jednak typowa wersja umowy o roboty budowlane nie zawiera szczegółowej egzemplifikacji wszystkich robót. Konieczne jest zatem, aby postanowienia umowne dotyczące robót budowlanych zostały sformułowane na tyle precyzyjnie, by nie stwarzać jakichkolwiek wątpliwości co do ich zakresu oraz trybu realizacji. Aneks do umowy Roboty dodatkowe są często mylnie określane jako roboty, które nie zostały szczegółowo wyspecyfikowane w dokumentacji umownej i przedumownej (przetargowej), są zawarte w konkretnych pozycjach oferty lub kosztorysu, mimo że nie zostały wprost nazwane, i które nie mogły zostać niedostrzeżone przez wykonawcę działającego z zachowaniem należytej staranności. Roboty te nie powinny jednak być określane jako roboty dodatkowe, gdyż nie są dodatkiem, lecz jedynie robotami niewyspecyfikowanymi szczegółowo w umowie. Roboty te zawsze wykonywane są w ramach przedmiotu umowy, bez dodatkowego wynagrodzenia. Natomiast mianem robót dodatkowych winny być określane roboty nieobjęte umową, których konieczność wykonania ujawniła się w trakcie realizacji umowy wskutek sytuacji niemożliwej wcześniej do przewidzenia. Ich wykonanie jest niezbędne do prawidłowej realizacji umowy oraz (lub) użytkowania przedmiotu umowy zgodnie z przeznaczeniem. Mogą być one następstwem wymogów technologicznych, terenowych, klimatycznych bądź też zmian w prawie. W praktyce spotykamy przypadki nałożenia w umowie na wykonawcę obowiązku wykonania robót dodatkowych w oparciu jedynie o pisemne polecenie zamawiającego. Jest to jednak dyskusyjne z prawnego punktu widzenia i niezwykle ryzykowne, głównie dla wykonawcy. Podstawą realizacji robót winien być aneks do umowy, precyzujący istotne postanowienia w tej części. Ustalanie wynagrodzenia Wynagrodzenie za roboty dodatkowe, w przypadku umowy przewidującej wynagrodzenie kosztorysowe, winno być określone aneksem. Istniejący kosztorys umowy, stanowiący - w oparciu o obmiar - podstawę ustalenia wysokości wynagrodzenia, nie może być brany pod uwagę, gdyż nie zawiera pozycji, które składają się na roboty dodatkowe. Niewykluczone jest jednak zamieszczenie wśród postanowień umownych formuły zobowiązującej wykonawcę do wykonania robót dodatkowych, które ewentualnie ujawnią się w trakcie realizacji umowy w ramach dotychczasowego wynagrodzenia. Natomiast w przypadku umowy przewidującej wynagrodzenie ryczałtowe pomocna może okazać się treść art. 632 par. kodeksu cywilnego, dotyczącego umowy o dzieło, oddającego istotę wynagrodzenia ryczałtowego. Stanowi on, że wykonawca nie może żądać podwyższenia wynagrodzenia, chociażby w trakcie zawarcia umowy nie można było przewidzieć rozmiarów oraz kosztów prac. W razie wprowadzenia w umowie o roboty budowlane zapisów analogicznych jak w postanowieniach regulujących umowę o dzieło, określenie w umowie obowiązku wykonania robót dodatkowych w ramach wynagrodzenia umownego pozostaje w zgodności z podstawową funkcją wynagrodzenia ryczałtowego oraz zasadniczą jego cechą, jaką jest niezmienność. Nie ma jednak prawnych przeciwwskazań, aby i w tym przypadku przewidzieć odrębne wynagrodzenie za roboty dodatkowe, podobnie nie ma zakazu nałożenia na wykonawcę obowiązku robót dodatkowych w ramach przyznanego wynagrodzenia kosztorysowego. Wymagalność robót Niezbędnym warunkiem powstania obowiązku wykonania robót dodatkowych jest ich funkcja polegająca na zapewnieniu możliwości prawidłowego wykonania umowy lub użytkowania przedmiotu umowy zgodnie z jego przeznaczeniem. Eliminacja tego zastrzeżenia sprawia, iż zamawiający mógłby polecić wykonawcy wykonanie wszelkich możliwych robót, całkowicie oderwanych od przedmiotu umowy. Jednak tak szerokie określenie uprawnień zamawiającego byłoby kolizją z podstawowymi regułami kodeksu cywilnego, jako zapis umowny godzący w zasadę swobody umów i zasadę trwałości umowy. Wprowadzony do umowy element warunkujący użytkowanie przedmiotu umowy zgodnie z jego przeznaczeniem - z jednej strony powstrzymuje zamawiającego przed próbą nakłaniania wykonawcy do wykonywania robót niezwiązanych z przedmiotem umowy, a z drugiej strony obliguje wykonawcę do wykonania robót (z uwagi na ich nieprzypadkowy charakter) - w sposób oczywisty związanych z umową. Kolejnym warunkiem realizacji robót dodatkowych winna być niemożność ich przewidzenia na etapie zawierania umowy podstawowej, co dyscyplinuje zamawiającego, redukując roboty dodatkowe do niezbędnego minimum. Od robót dodatkowych należy odróżnić: n roboty uzupełniające - są nimi roboty polegające na powtórzeniu tego samego rodzaju robót, jakie zostały przewidziane w przedmiocie umowy, których konieczność wykonania ujawniła się w trakcie realizacji umowy wskutek sytuacji niemożliwej wcześniej do przewidzenia. Ich wykonanie jest niezbędne do prawidłowej realizacji umowy oraz/lub użytkowania przedmiotu umowy zgodnie z celem, jaki można odczytać z umowy. W pozostałym zakresie do robót tych odnoszą się w większości uwagi sformułowane powyżej wobec robót dodatkowych, n roboty zamienne - są to roboty, które zastępują roboty przewidziane w umowie. Ponieważ w ich efekcie następuje usunięcie z zakresu umowy robót zastąpionych, zarówno zakres, jak i wszelkie inne wymogi robót zamiennych, w tym termin i wynagrodzenie zawsze wymagają aneksu. Zamówienia publiczne Należy zauważyć, iż w identyczny sposób - jak opisany wyżej - sformułowano cechy robót dodatkowych i uzupełniających w ustawie - Prawo zamówień publicznych z 19 stycznia 2004 r. Jest to jedyna regulacja prawna tej problematyki. Ustawa ta przewiduje powierzenie dotychczasowemu wykonawcy realizacji takich robót w ramach zamówienia publicznego wyłącznie po przeprowadzeniu odrębnego postępowania - z wolnej ręki lub w trybie negocjacji z jednym wykonawcą. PRZYKŁAD KLAUZULE UMOWNE - ROBOTY DODATKOWE, UZUPEŁNIAJĄCE ORAZ ZAMIENNE • Zamawiający ma prawo polecić wykonawcy wykonanie robót dodatkowych, nieprzewidzianych w umowie, a także wykonanie robót zamiennych i uzupełniających. • Robotami dodatkowymi są roboty nieobjęte umową, warunkujące prawidłowe wykonanie umowy lub użytkowanie przedmiotu umowy zgodnie z jego przeznaczeniem, których wykonanie stało się niezbędne na skutek sytuacji niemożliwej wcześniej do przewidzenia. Robotami zamiennymi są roboty nieprzewidziane w umowie, zastępujące roboty wymienione w umowie, których wykonanie stało się w trakcie realizacji umowy niezbędne dla jej prawidłowej realizacji lub dla użytkowania przedmiotu umowy zgodnie z przeznaczeniem. • Robotami uzupełniającymi są roboty polegające na powtórzeniu określonego rodzaju robót przewidzianych w umowie, których wykonanie stało się w trakcie realizacji umowy niezbędne dla prawidłowej jej realizacji lub dla użytkowania przedmiotu umowy zgodnie z przeznaczeniem. • Określenie robót wymienionych w pkt 1-3 następuje na podstawie pisemnego polecenia skierowanego do wykonawcy przez zamawiającego. W oparciu o powyższe polecenie strony winny zawrzeć stosowny aneks do umowy. • W przypadku gdy Strony nie uzgodnią warunków aneksu, o którym mowa w ust. 4, zamawiający będzie miał prawo powierzyć wykonanie robót dodatkowych osobie trzeciej bądź wykonać je samodzielnie, a wykonawca w niezbędnym zakresie skoordynuje z nimi roboty przez siebie realizowane. LESZEK MOKOSA główny specjalista ds. prawnohandlowych w Mostostal Warszawa PODSTAWA PRAWNA • Ustawa z 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny ( nr 16, poz. 93 ze zm.). • Art. 67 ust. 1 pkt 5 i 6 ustawy z 29 stycznia 2004 r. - Prawo zamówień publicznych ( z 2007 r. nr 223, poz. 1655 ze zm.). Aneks do umowy można zmienić w szybki sposób warunki umowy o pracę. Choć faktycznie zastosowanie porozumienia stron, zwane potocznie aneksem do umowy, uchyla przysługujące pracownikowi dotychczasowe warunki zatrudnienia, nie wszystkie warunki umowy mogą być skutecznie zmienione w ten sposób. Porozumienie zmieniające zwane aneksem Porozumienie stron to tryb, który skutkuje rozwiązaniem lub zmianą warunków umowy o pracę. Może być zastosowany, jeżeli obie strony stosunku pracy wyrażają na to zgodę. Jeżeli pracownik nie zgadza się na proponowane zmiany, porozumienie nie może dojść do skutku. Porozumienie może dotyczyć każdego rodzaju umowy o pracę oraz wszelkich postanowień umownych, zaś dla swej skuteczności powinno zawierać wskazanie, które warunki ulegają bezterminową można przekształcić w zawartą na czas określony w drodze porozumienia z pracownikiem. Niedopuszczalne jest złożenie wypowiedzenia zmieniającego rodzaj umowy Porozumienie zmieniające nie wymaga konsultacji związkowej i przestrzegania przepisów chroniących pracownika przed zwolnieniem. Powinno jednak zostać zawarte na piśmie w celu uniknięcia ewentualnych sporów. Niezachowanie formy pisemnej nie będzie jednak powodować nieważności zmiany. Jeżeli bowiem strony porozumiały się co do zmiany, uważa się ją za dokonaną. Sam fakt, że pracodawca proponuje pracownikowi zmianę warunków na korzystniejsze, np. podpisuje aneks do umowy z wyższym wynagrodzeniem, nie oznacza, że pracownik nie musi wyrazić na nie zgody. Nie ma domniemania wyrażenia zgody pracownika tylko dlatego, że nowe warunki miałyby być dla pracownika korzystniejsze. Istnieje również swoboda w ustaleniu daty ustania zatrudnienia lub wejście w życie zmiany warunków umowy. Nie obowiązują tu okresy można zmienić umowę o pracę w każdym czasie, a więc również w trakcie urlopu lub zwolnienia lekarskiego pracownika lub innej jego usprawiedliwionej nieobecności w pracy, i każdemu pracownikowi, nawet szczególnie chronionemu np. w wieku przedemerytalnym lub kobietom w ciąży. W porozumieniu zmieniającym powinna zostać podana dokładna data rozpoczęcia obowiązywania nowych warunków umowy. Brak daty powoduje, że zmiana treści umowy następuje z datą zawarcia porozumienia zmieniającego. Od porozumienia stron nie ma odwołania. Można się uchylić od jego skutków tylko ze względu na wady oświadczenia woli. Aneks do umowy - czego pracodawca nie zmieni takim aneksem? Porozumieniem zmieniającym można zmienić rodzaj umowy, warunki płacy lub pracy bądź jednocześnie rodzaj i warunki, i to zarówno na korzyść, jak i niekorzyść pracownika, jeżeli strony nie wnoszą sprzeciwu. Porozumienie zmieniające nie może doprowadzić do pogorszenia sytuacji podwładnego w porównaniu do minimum, jakie zagwarantowane jest przez przepisy prawa umów o pracę wprowadzone aneksem nie mogą być mniej korzystne dla pracownika niż przepisy prawa pracy. Nie można również nałożyć na pracownika w drodze aneksu dodatkowych obowiązków czy sankcji, których nie przewidują powszechne przepisy prawa pracy, na przykład skrócić okresu wypowiedzenia poniżej ustawowego minimum lub nie wyłączać prawa do wynagrodzenia za pracę w godzinach nadliczbowych. Takie klauzule umowne są nieważne z mocy prawa i nie ma na to wpływu fakt, że zostały wprowadzone na podstawie porozumienia, na które obie strony wyraziły zgodę. Nie można więc przez aneks do umowy uchylić bezwzględnie obowiązujących przepisów o randze ustawowej. Często pracodawcy chcą przedłużyć aneksem drugą umowę na czas określony, by nie zawierać umowy na czas nieokreślony - zgodnie z obowiązującymi przepisami umowa na czas określony może trwać maksymalnie 33 miesiące, a czwarta umowa na czas określony zawarta między tymi samymi stronami, staje się z mocy prawa umową na czas nieokreślony. Podpisanie aneksu wydłużającego czas trwania umowy na czas określony traktuje się jako zawarcie nowej umowy na czas określony, a nie przedłużenie poprzedniej. W praktyce najczęściej dotyczy to czasu pracy. Szef tylko napyta sobie biedy, gdy brak zgody etatowca na zmianę wpisanych do umowy postanowień zakończy ich współpracę. Załoga bez głosu Pracodawcy organizują pracę zatrudnionych. Oznacza to że (z pewnymi ustawowymi ograniczeniami) mają prawo wskazać stosowany do nich system czasu pracy oraz dni i godziny aktywności zawodowej. Przesądza o tym art. 150 kodeksu pracy. Najwłaściwszym miejscem do określenia zasad czasu pracy jest u zatrudniających co najmniej 20 pracowników regulamin pracy. W uzwiązkowionych firmach w grę wchodzi także układ zbiorowy pracy. Mniejsi szefowie wydają natomiast specjalne jednostronne obwieszczenie na ten temat. Przełożony nie musi więc uzyskać zgody zatrudnionego na zatrudnienie go np. w podstawowym lub zadaniowym systemie czasu pracy. Decyduje o tym szef (ewentualnie w porozumieniu ze związkami zawodowymi, jeśli działają w firmie). W regulaminie pracy lub obwieszczeniu pracodawca powinien więc określić np., że grupa zatrudnionych (wszyscy, jedynie pracownicy konkretnego działu lub działów, osoby zatrudnione na wymienionych przez szefa stanowiskach, itd.) pracuje w konkretnym systemie czasu pracy, w wyznaczonych dniach i godzinach. Często spotykaną i niezbyt udaną praktyką jest natomiast przenoszenie takich zagadnień do indywidualnych angaży. Dlaczego nie jest to dobre? Choćby z tego powodu, że wszelkie zmiany raz ustalonych w ten sposób warunków będą wymagały (ponownie) indywidualnych uzgodnień. Jeśli podwładny nie przystanie na te modyfikacje, szef będzie musiał zastanowić się nad koniecznością wręczenia mu wypowiedzenia zmieniającego, które może zakończyć się rozstaniem. Niewykluczone, że na tym komplikacje się nie skończą. Przykład Spółka zatrudnia 35 pracowników. Według regulaminu pracy wszyscy pracują w podstawowym systemie czasu pracy od poniedziałku do piątku, od 8 do 16. Kontrakty pięciu podwładnych odwołują się do systemu zadaniowego czasu pracy. Jeden z nich pozwał spółkę o zapłatę dodatku i wynagrodzenia za nierozliczone nadgodziny z ostatnich trzech lat. Argumentuje, że należą mu się ekstrabenefity za każdym razem, gdy był w biurze po 16. Uzasadnia to tym, że - zgodnie z regulaminem pracy - był zatrudniony w systemie podstawowym, a nie zadaniowym. Dodatkowo zapowiada poinformowanie o nieprawidłowościach inspekcji pracy. Według niego pracodawca nie miał prawa nie rejestrować jego godzin pracy - jest to możliwe przy zatrudnieniu w zadaniowym, a nie podstawowym systemie czasu pracy. Po co ryzykować W tym przykładzie szef niepotrzebnie utrudnił sobie życie. Jest małym pracodawcą, nie ma związków zawodowych. Zamiast wprowadzać zadaniowy czas pracy do kontraktów, mógł wydać jednostronny aneks do regulaminu pracy. I wtedy sprawa byłaby jasna. Teraz musi wdawać się w dyskusję, czy do zatrudnionego stosuje się reżim podstawowy, czy zadaniowy. Ten ostatni nieco komplikuje drogę podwładnego do uzyskania dodatkowej rekompensaty za godziny spędzone w biurze po 16. Sąd i Państwowa Inspekcja Prcy mogą uznać, że w tym przypadku korzystniejszy dla podwładnego, a więc mający pierwszeństwo, jest podstawowy system czasu pracy. Czym to grozi pracodawcy? Przegraniem sporu sądowego i grzywną od inspekcji pracy. Masz pytanie, wyślij e-mail, tygodnikpraca@ Zdaniem autorki Patrycja Zawirska, radca prawny, partner w K&L Gates Autopromocja Specjalna oferta letnia Pełen dostęp do treści "Rzeczpospolitej" za 5,90 zł/miesiąc KUP TERAZ Jeśli chodzi o czas pracy, zasadniczo najlepszą praktyką jest wskazywanie w indywidualnych angażach jedynie wymiaru czasu pracy, tj. tego, czy podwładny pracuje na cały, czy na część etatu. Z pewnością nie należy w umowach wpisywać dni ani godzin pracy. Lepiej też powstrzymać się od pisania o mających zastosowanie normach czasu pracy - szczególnie, że pracodawcy bardzo często robią przy tym niekorzystne dla siebie błędy. W tym zakresie najczęstsza pomyłka polega na określeniu, że czas pracy nie może przekraczać 40 godzin w pięciodniowym tygodniu pracy. Tymczasem według art. 129 § 1 kodeksu pracy chodzi o przeciętnie 40 godzin w przeciętnie pięciodniowym tygodniu pracy w okresie rozliczeniowym. Podpisanie z kontrahentem aneksu do umowy nie zwolni podatnika od odpowiedzialności w podatku od towarów i usług przy transakcjach związanych z towarami wrażliwymi. Taką możliwość daje jedynie spełnienie ustawowych który zajmuje się handlem wyrobami hutniczymi, zapytał ministra finansów, czy może skutecznie zwolnić się z solidarnej odpowiedzialności, w sytuacji gdy wprowadzi odpowiednie zmiany w umowach z uważał, że takim stanowiskiem nie zgodził się jednak dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu. Jak wyjaśnił w uzasadnieniu – podpisanie aneksów nie spowoduje zwolnienia od odpowiedzialności. Taką możliwość daje jedynie spełnienie ustawowych warunków.

jednostronny aneks do umowy